روز مادر مبارک
باید از واره ای آغاز کنم که تنا یادش موحمی بر زخمهای گونه گون تاریخ بر اندام کودکان دیروز و بالندگان فردا است .
نامی که آفرینش با آن معنا می یابد و دم مسیحایش نخستین آموزه های زندگیم شد .
آیتی از ذات احدیت که بی دریغ خوان عشق را بر من گسترد .
تار و پود وجودم از عشق او لبریز و تمامی معنای عشق ناتوان از نمی از دریای مهر بی کرانه اش .
مادر چگونه از تو بگویم که عشق با تو آغاز می شود و تو اولین و آخرین معنای وجودی . اکسیر عشق از گرمای اغوش گرم تو در جان تشنه ام دمیده شد و دردانه های معرفت با مروارید اشک تو در صدف وجودم متبلور شد . ای نهایت معنای مهر , تو را چه بنامم که قلم را یادای نگارش نیست . نامت ابدیت در جویبار زندگیم جاریست و مهدی که تو به من آموختی خورشید پر فروغ راهم خواهد بود .
نوشته شده توسط Farhad Gulf در چهارشنبه سیزدهم تیر 1386 ساعت 19:18 |
لینک ثابت |
